Uchwała Sądu Najwyższego z 3 października 2025 r. (III CZP 20/25)

Nowe stanowisko Sądu Najwyższego w sprawach dotyczących kontaktów z dzieckiem

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 3 października 2025 r. (sygn. akt III CZP 20/25) zajął jednoznaczne stanowisko w kwestii odpowiedzialności rodzica, który nie realizuje orzeczonych kontaktów z dzieckiem.
Zgodnie z tą uchwałą, niewykonywanie kontaktów z dzieckiem przez rodzica sprawującego pieczę – nawet w sytuacji, gdy wynika to z postawy dziecka – nie wyłącza możliwości nałożenia przez sąd sankcji finansowej.

Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 598¹⁶ § 1 Kodeksu postępowania cywilnego znajduje zastosowanie także wówczas, gdy niechęć dziecka do kontaktów z rodzicem uprawnionym wynika z zachowań obojga rodziców.

Odpowiedzialność rodzica utrudniającego kontakty z dzieckiem

Nowa uchwała ma istotne znaczenie praktyczne w sprawach rodzinnych. Oznacza ona, że rodzic, pod którego pieczą pozostaje dziecko, nie może usprawiedliwiać niewykonywania kontaktów brakiem chęci dziecka do spotkań.
Nawet jeśli przyczyny takiej postawy wynikają z trudnych relacji między rodzicami, sąd może nałożyć obowiązek zapłaty sumy pieniężnej na rzecz drugiego rodzica.

Tym samym Sąd Najwyższy wzmocnił ochronę prawa dziecka do utrzymywania kontaktów z obojgiem rodziców oraz wskazał, że obowiązek współdziałania przy realizacji kontaktów ma charakter bezwzględny.

Kara pieniężna za utrudnianie kontaktów – co oznacza w praktyce?

W praktyce oznacza to, że:

• rodzic sprawujący pieczę nad dzieckiem nie może powoływać się na niechęć dziecka jako powód odmowy wykonania kontaktu,
• sąd może orzec zapłatę sumy pieniężnej także wtedy, gdy trudności wynikają ze wspólnych działań lub zaniedbań obojga rodziców,
• obowiązek umożliwienia kontaktów jest elementem odpowiedzialnego wykonywania władzy rodzicielskiej,
• brak współpracy między rodzicami może prowadzić do realnych konsekwencji finansowych.

Znaczenie uchwały Sądu Najwyższego dla praktyki sądowej

Uchwała z 3 października 2025 r. (III CZP 20/25) stanowi ważny krok w kierunku skuteczniejszego egzekwowania orzeczeń dotyczących kontaktów z dziećmi.
Stanowisko Sądu Najwyższego ogranicza możliwość nadużywania argumentu o niechęci dziecka jako usprawiedliwienia dla niewykonywania kontaktów. W efekcie rodzice utrudniający kontakty mogą ponieść konsekwencje finansowe, niezależnie od przyczyn, które deklarują.

Komentarz kancelarii

Uchwała Sądu Najwyższego z 3 października 2025 r. potwierdza, że realizacja kontaktów z dzieckiem jest obowiązkiem, a nie wyborem.
Dla rodziców oznacza to konieczność współpracy i aktywnego działania na rzecz utrzymania więzi dziecka z drugim rodzicem. W sytuacjach konfliktowych warto rozważyć mediację rodzinną lub wsparcie profesjonalnego pełnomocnika, aby uniknąć postępowania egzekucyjnego oraz kar finansowych.